Het fiscale jachtseizoen is geopend… schieten met hagel is bijna altijd raak vorig bericht

Het fiscale jachtseizoen is geopend… schieten met hagel is bijna altijd raak

De kranten staan er vol mee dat grote, vaak Amerikaanse multinationals, belasting ontwijken door allerlei fiscale constructies. In veel gevallen zit daar een kern van waarheid in. Doordat de VS zo’n beetje het hoogste winstbelastingtarief heeft in de westerse wereld, proberen vele Amerikaanse bedrijven zich in allerlei bochten te wringen om die belastingdruk te verlagen. Anders prijzen ze zichzelf wellicht uit de markt.

Vaak wordt Nederland in een adem genoemd als ‘handlanger’ van deze Amerikaanse bedrijven. Deze perceptie heerst er ook bij de politici in de grotere EU landen Duitsland en Frankrijk. De vraag is of dat wel terecht is.

Kort geleden kwam de Europese Commissie (EC) met een persbericht naar buiten dat ze van mening is dat Nederland illegale staatssteun heeft verleend aan het Amerikaanse bedrijf Starbucks. Staatssteun speelt alleen een rol als bijvoorbeeld een specifiek bedrijf een voorkeursbehandeling krijgt en hierdoor veel minder belasting hoeft te betalen dan andere Nederlandse bedrijven. Hier slaat de EC de plank redelijk mis.

Starbucks heeft in Nederland, naast de reguliere winkels, voornamelijk een koffiebranderij in het Amsterdamse havengebied. Deze gebrande koffiebonen worden vervolgens geleverd aan de diverse Starbucks winkels. Voor deze activiteit had Starbucks een overeenkomst gesloten met de belastingdienst zodat Starbucks vooraf zekerheid had over de berekening van de belastbare winst in Nederland. Door te zoeken naar wat vergelijkbare ‘concurrenten’ met gelijksoortige activiteiten verdienen, kon men een marktconforme beloningsmethodiek onderbouwen en overeenkomen met de Nederlandse belastingdienst.

Om zo’n koffiebranderij te runnen moet je natuurlijk ook kosten maken. De daarbij door de koffiebranderij gedane betalingen aan het buitenland zijn de Europese commissie een doorn in het oog. Vermoedelijk doordat deze betalingen in de ‘ontvangende’ landen (waaronder het Verenigd Koninkrijk) niet of nauwelijks belast worden. 

De EC eist daarom dat zo’n € 20 à 30 miljoen extra belasting moet worden nageheven van Starbucks. Dat is natuurlijk vreemd te noemen. Wat er in andere landen te weinig aan belasting wordt geheven, moet Nederland compenseren door meer belasting te heffen? Dat is de wereld op zijn kop en ook dodelijk voor een kleine en open economie als Nederland. Je zou denken dat dit het werk is van een beginnende jager, maar kan ook wel eens een slimme politieke zet zijn geweest. Waarom pakt de EC het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld niet aan? Het Verenigd Koninkrijk is immers een belangrijke ontvanger van betalingen door de Nederlandse koffiebranderij. Had het Verenigd Koninkrijk niet iets met “uittreden” uit de EU? Het is mij even ontschoten...

terug naar overzicht