Een tik op de vingers vorig bericht

Een tik op de vingers

Stel u heeft een auto van de zaak. De kosten van de auto komen dan ten laste van de werkgever. Als u deze auto ook voor privé-ritten gebruikt dan heeft u een privé-voordeel en dat wordt elk jaar belast voor de loon-/inkomstenbelasting. Deze bijtelling kan flink aantikken, afhankelijk van de verdere omstandigheden, bij een auto van € 40.000 tot zo’n € 5.000 netto belasting. Dit kan worden voorkomen door aan te tonen dat de privé ritten minder dan 500 kilometer belopen. Om dit aan te kunnen tonen moet een gedetailleerde kilometeradministratie per rit worden bijgehouden: begin- en eindstand van de kilometerteller, tijdstip, datum, adres, etc. Een vervelend klusje, zeker met een paar jengelende kinderen op de achterbank. In de haast wordt dan wel eens vergeten een ritje op te schrijven.

Op een mooie dag in mei valt een blauwe envelop op de mat met het verzoek de kilometeradministratie over de afgelopen 4 jaar op te sturen. Na een weekend hard werken wordt de administratie naar de belastingdienst opgestuurd. Een aantal weken later, weer een blauwe envelop. Volgens de belastingdienst klopt de administratie niet. Een paar keer geflitst terwijl ritten ontbreken en een aantal afstanden blijken niet te kloppen. Toch een paar ritjes vergeten. Alle argumenten om het financiële debacle af te weren worden meedogenloos de grond in geboord. De conclusie van de belastingdienst blijft; u heeft meer dan 500 privé km’s gereden en dus gaan we aanslagen opleggen met een boete. Er wordt dan meestal “grove schuld” verweten, een laakbare slordigheid of ernstige nalatigheid. Het boete percentage beloopt bij “grove schuld” 25% over de te betalen belasting. Maar bij de bijtelling voor de auto mag de inspecteur dit verhogen naar 100% puur en alleen omdat de ritten-administratie niet klopt.

Dit overkwam een belastingplichtige die over de 4 gecontroleerde jaren in totaal bijna € 36.000 moest bijbetalen. Hij liet het er niet bij zitten, tekende bezwaar aan en ging in beroep bij de rechtbank. Deze verlaagde de boetes naar 25%. De belastingdienst liet het er ook niet bij zitten en ging naar het hof. Bij een boete gaat het om straf toemeting. Er moet worden gekeken welke boete passend en geboden is. Het hof oordeelde dat het verviervoudigen van de boete als alleen de rittenadministratie niet klopt, te willekeurig is voor een afgewogen straftoemeting. De boete bleef 25%.

Zo kregen beide, de belastingplichtige en de belastingdienst een tik op de vingers.

Mijn conclusie: hef over alle personenauto’s van de zaak één vast en lager percentage dat voorkomt een hoop gedoe.

terug naar overzicht