De maatschappelijke opvatting over Loon vorig bericht

De maatschappelijke opvatting over Loon

Wetgeving maken is geen eenvoudige klus. Soms is de regelgeving zo ruim dat er allerlei situaties onder vallen waarvan dat niet was bedoeld. Soms zijn de nieuwe regels zo beperkt dat ze gemakkelijk kunnen worden ontlopen en soms kun je er gewoon niets mee.

Op 30 januari 2015 deed de Hoge Raad uitspraak over een kwestie die zich in 2005 afspeelde. Een agent zou een schadevergoeding krijgen voor immateriële schade. De dader moest deze vergoeding betalen. Bij de politie gold destijds een regeling, en wellicht nog, waarbij de schadeclaim op de dader wordt overgenomen door de werkgever. Dat betekent dat de werkgever de claim voor 100% uitbetaald aan de agent en de werkgever vervolgens de vordering bij de dader probeert te innen. Statistisch gezien wordt ongeveer 28% van dit soort claims geïnd. De inspecteur stelde daarom dat de agent een voordeel van 72% als loon heeft genoten.

De rechtbank stelde de werkgever in het gelijk maar het hof gaf de inspecteur gelijk. De Hoge Raad zei: “Het is weliswaar loon maar naar maatschappelijke opvattingen wordt het niet als loon ervaren”. Toen hadden we namelijk nog een zinnetje in de loonbelasting dat stelde dat iets wel loon kan zijn maar als dat naar maatschappelijke opvatting niet zo wordt ervaren, dan is het ook geen loon.

Deze bepaling over maatschappelijke opvattingen is natuurlijk een draak van een stukje wetgeving. Wie bepaalt ten slotte wat de maatschappelijke opvattingen op een bepaald moment zijn. De SER, de vakbonden, de werkgeversorganisaties, de bloggers en de twitteraars en voor welk moment? Het jaar 2005 toen het incident zich voordeed? Of in het jaar 2015 toen de Hoge Raad uitspraak deed? Of krijgen we straks een stemkastje thuis zodat we kunnen aangeven hoe wij, als maatschappij, over een bepaalde situatie denken.

Natuurlijk, wetgeving moet meegroeien met de maatschappelijke ontwikkelingen maar wetgeving moet ook rechtszekerheid bieden en dat betekent vrijwel automatisch dat de wetgeving achter de feiten aanloopt. Bepaalde ontwikkelingen zijn namelijk niet altijd te voorzien.

Gelukkig heeft de wetgever deze bepaling uit de wetgeving geschrapt. Nu is elk voordeel dat wordt genoten of wordt verstrekt in het kader van de dienstbetrekking gewoon loon. Vervolgens krijgen we een lijst met uitzonderingen van zaken die we niet tot het loon rekenen. Gewoon lekker duidelijk. Nou ja... bijna lekker duidelijk.

terug naar overzicht